۴۰ اصطلاح انگلیسی واردات مصالح و تجهیزات ساختمانی

پیش فاکتوری روی میز است: ورق شیروانی گالوانیزه و چند تن پروفیل از یک تأمین کنندهٔ ترک، قیمت به دلار و چند سطر ریز انگلیسی مثل «Terms: FOB Mersin» و «Coating: Z275». پیمانکاری که این سطرها را درست نخواند، ممکن است مسئولیت حمل را اشتباه بپذیرد یا ورقی با پوشش ضعیف تر تحویل بگیرد.

اصطلاحات انگلیسی واردات آن قدر زیاد نیستند که نشود یادشان گرفت. این واژه نامه چهل مورد را در چهار گروه آورده: اسناد، اینکوترمز، مشخصات فنی مصالح و بازرسی و حمل. برای هر مورد، معنی فارسی و نکته ای که روی یک پروژهٔ ساختمانی به کار می آید کنارش است.

اسناد؛ پوشه ای که محموله را می سازد

هر محموله با یک پوشهٔ کاغذی همراه است و غلط بودن یک حرف از نام شرکت یا یک رقم از کد تعرفه می تواند ترخیص را هفته ها عقب بیندازد. ده سند و مفهوم پایه این جاست.

پیش فاکتور و فاکتور تجاری را یکی نگیرید. پیش فاکتور برای مرحلهٔ مذاکره است و قابل تغییر؛ فاکتور تجاری بعد از فروش صادر می شود و برای گمرک و پرداخت به کار می رود. گواهی آزمون کارخانه را از همان ابتدا در قرارداد بخواهید، چون بعد از حمل گرفتنش دشوار می شود. بارنامه و فهرست بسته بندی را هم وقتی کالا هنوز در راه است از تأمین کننده به صورت پیش نویس بگیرید و با سفارش مقایسه کنید؛ اصلاح یک غلط املایی قبل از بارگیری ساده است و بعد از رسیدن کشتی، پرهزینه.

اینکوترمز؛ مرز مسئولیت خریدار و فروشنده

اینکوترمز مجموعه ای از قواعد است که تعیین می کند هزینه و ریسک حمل در چه نقطه ای از فروشنده به خریدار می رسد. ویرایش ۲۰۲۰ یازده قاعده دارد و هشت تای پرکاربردش را در جدول می بینید. راهنمای ICC دربارهٔ تفاوت CIF و CIP نشان می دهد چرا بیمه یکی از جزئیاتی است که باید در قرارداد روشن شود.

بیشتر اصطلاحات انگلیسی واردات که در پیش فاکتور می بینید همین هایند و تفاوتشان فقط یک سه حرفی نیست. با FOB یا CFR، ریسک وقتی به شما می رسد که کالا هنوز در بندر مبدأ است؛ با DAP، تقریباً تا درِ مقصد با فروشنده است. قیمت پایین تر روی FOB یعنی هزینهٔ کرایه و بیمه را خودتان باید حساب کنید. به همین دلیل، دو پیشنهاد با دو اینکوترمز متفاوت را فقط با مقایسهٔ عدد آخر نمی شود سنجید؛ باید هر دو را به یک مبنا، مثلاً قیمت تحویل در انبار خودتان، برگرداند.

مشخصات فنی؛ آنچه روی ورق و پروفیل می نشیند

اینجا واژه ها از حقوق به مهندسی می رسند. برای ورق و پروفیل، سه چیز را همیشه بنویسید: ضخامت، جنس و پوشش. اگر ضخامت فقط به «gauge» آمده، کمی بیشتر دقت کنید.

ستون «نکتهٔ کاربردی» جایی است که بیشتر خطاها رخ می دهد. برای نمونه، «Z275» عدد پوشش را روی هر دو سطح جمع می زند و ورقی با ضخامت پوشش کمتر، در محیط مرطوب یا ساحلی زودتر زنگ می زند. اگر پروژه در منطقهٔ مرطوب است، از تأمین کننده بخواهید جرم پوشش را کتباً تأیید کند. دربارهٔ پروفیل هم همین قاعده برقرار است: «load-bearing» روی نقشه یعنی عضو در انتقال بار نقش اصلی دارد و جنس یا ضخامتش را بدون تأیید مهندس محاسب عوض نکنید.

بازرسی، حمل و ترخیص

آخرین گروه به لحظه ای مربوط است که ورق ها روی کشتی می روند. اینجا کنترل کیفیت و هزینه های پنهان است؛ ده اصطلاح زیر بیشتر از همه جدی گرفته می شوند.

بارنامه بیشتر از هر سند دیگری روی زمان ترخیص اثر دارد، چون تعریف بارنامه در ویکی Designing Buildings آن را قرارداد و رسید کالا برای حمل کننده می داند. بدون نسخه یا ترتیب تحویل درست، کالا به دست شما نمی رسد. دو هزینهٔ demurrage و detention هم معمولاً در همین مرحله پیدا می شوند، و کسی که فقط به قیمت ورق نگاه کند، تا فاکتور بندر نمی بیندشان.

اگر می خواهید فهرستی از ۴۰ اصطلاح کلیدی انگلیسی در بازرگانی واردات و صادرات را با مثال های عمومی تر مرور کنید، در tejaratonline.ir هم می توانید چنین فهرستی را ببینید؛ واژه نامهٔ بالا فقط به ورق و پروفیل نزدیک تر است.

اشتباه هایی که گران تمام می شوند

به همان پیش فاکتور اول برگردیم. اگر سطر «Terms: FOB Mersin» را بشناسید، می دانید کرایهٔ دریایی، بیمه و ترخیص در ایران با شماست و باید برای آن ها بودجه بگذارید. اگر «Coating: Z275» را بخوانید، می دانید ورق چه پوششی دارد و می توانید با ورق رقیب مقایسه اش کنید. همین دو سطر، بدون هیچ بحث اضافه ای، نصف سؤال هایی را جواب می دهند که معمولاً بعد از رسیدن کالا پرسیده می شوند.

معمول ترین خطا این است که فقط سه حرف اینکوترمز را بخوانیم و نقطهٔ نام برده شده را نبینیم. «FOB» بدون نام بندر ناقص است؛ «FOB Mersin» روشن می کند ریسک از کجا به شما می رسد. خطای بعدی پذیرفتن واژه هایی مثل «approx.» یا «as per standard» است، بی آنکه استاندارد مشخص شده باشد: کدام استاندارد، کدام ویرایش، کدام رواداری؟

تکرار این پرسش ها وقت می گیرد، اما اصطلاحات انگلیسی واردات وقتی کامل فهمیده شوند، مذاکره را کوتاه تر می کنند. تأمین کننده ای که می بیند خریدار اینکوترمز و گواهی را می شناسد، کمتر سراغ ابهام می رود و پیشنهادش را دقیق تر می نویسد.

یک عادت ساده کمک می کند: هر اصطلاحی را که برای اولین بار دیدید، همان روز در یک فهرست شخصی بنویسید و کنارش مثالی از یک پروژهٔ خودتان بگذارید. بعد از چند محموله، این فهرست به مرجع شرکت تبدیل می شود و اعضای تازهٔ تیم هم بدون آزمون و خطا می توانند اسناد را بخوانند.

سه سطر پیش از امضای پیش فاکتور

اگر وقت ندارید همهٔ جدول ها را حفظ کنید، پیش از هر پرداخت این سه سطر را کنار پیش فاکتور بگذارید و با تأمین کننده تأییدشان کنید:

• اینکوترمز و نام دقیق بندر، مثلاً «FOB» همراه با بندر بارگیری، روی پیش فاکتور نوشته شده است.
• ضخامت به میلی متر، رواداری و جرم پوشش روی ورق به صورت عددی آمده است.
• گواهی آزمون کارخانه، گواهی مبدأ و فهرست بسته بندی در فهرست اسناد تحویلی هستند.